Rozstrzygnięcie nadzorcze nr SPN.III.4130.25.2022 Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 6 lipca 2022 r. stwierdzające nieważność w części uchwały Nr XLIV/434/2022 Rady Gminy Górno z dnia 31 maja 2022 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Górno „Leszczyny”
- Uchwała Nr XLIV/434/2022 z dnia 31.05.2022 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Górno „ Leszczyny" • JestRoztrzygnieciemNadzor • Dz. Urz. 2022 poz. 2587 • DZ. URZ. WOJ. 2022.2587
Metryka
- Typ aktu: Rozstrzygnięcie nadzorcze
- Znak sprawy: SPN.III.4130.25.2022
- Dziennik: 2022 poz. 2588
- Organ wydający: Wojewoda Świętokrzyski
Relacje urzędowe
- Uchwała nr XLIV/434/2022 Rada Gminy Górno (JestRoztrzygnieciemNadzor) — DZ. URZ. WOJ. 2022.2587
Treść opublikowana
ROZSTRZYGNIĘCIE NADZORCZE NR SPN.III.4130.25.2022
Wojewody Świętokrzyskiego
z dnia 6 lipca 2022 r.
Na podstawie art. 91 ust. 1 Ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 559 ze zm.) w związku z art. 28 ust. 1 Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 503)
stwierdzam nieważność w części
uchwały Nr XLIV/434/2022 Rady Gminy Górno z dnia 31 maja 2022 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Górno „Leszczyny”, w zakresie:
a) wszystkich ustaleń planu, zarówno w tekście planu (uchwale) jak i na rysunku planu (załączniku Nr 1 do uchwały), dotyczących terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczonych symbolami: 1MN - 51MN,
b) wszystkich ustaleń planu, zarówno w tekście planu (uchwale) jak i na rysunku planu (załączniku Nr 1 do uchwały), dotyczących terenu drogi publicznej klasy dojazdowej oznaczonej symbolem 14KDD.
Uzasadnienie
Na sesji w dniu 31 maja 2022 r. Rada Gminy Górno podjęła uchwałę Nr XLIV/434/2022 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Górno „Leszczyny”, zwanego dalej planem.
Wyżej wymieniona uchwała wraz z załącznikami oraz dokumentacją prac planistycznych wpłynęła do tut. organu w dniu 7 czerwca 2022 r.
W dniu 22 czerwca 2022 r. organ nadzoru wszczął postępowanie nadzorcze umożliwiając Przewodniczącemu Rady Gminy Górno złożenie wyjaśnień do przedłożonych do uchwały zarzutów.
Pismem z dnia 28 czerwca 2022 r. (pismo bez znaku) Wiceprzewodnicząca Rady Gminy Górno odniosła się do stwierdzonych przez organ nadzoru nieprawidłowości.
Przedmiotowa uchwała oceniana jest na podstawie przepisów:
- Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 503), zwanej dalej u.p.z.p.,
- Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r., Nr 164, poz. 1587), w związku z § 12 Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia 17 grudnia 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 2404).
Przepis art. 28 ust. 1 u.p.z.p. stanowi, że istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu jego sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.
Zasady sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy rozumieć jako merytoryczną jego zawartość (część tekstowa i graficzna), określoną w art. 15 u.p.z.p. , tj. zawartych w nim ustaleń, a także standardów dokumentacji planistycznej.
Natomiast tryb uchwalania planu, określony w art. 17 u.p.z.p ., odnosi się do sekwencji czynności podejmowanych w toku procedury planistycznej, gwarantujących możliwość udziału zainteresowanych podmiotów w procesie planowania (poprzez składanie wniosków i wnoszenie uwag do projektu planu).
Organ nadzoru zobowiązany jest do badania zgodności uchwały ze stanem prawnym obowiązującym
w dacie podjęcia przez radę gminy uchwały i w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa, do podjęcia interwencji, stosownej do posiadanych kompetencji w tym zakresie.
Po dokonaniu analizy postanowień uchwały pod względem ich zgodności z prawem oraz złożonej odpowiedzi na wszczęcie postępowania nadzorczego, organ nadzoru stwierdza, że przedmiotowa uchwała w części została podjęta z istotnym naruszeniem trybu sporządzania planu miejscowego.
I. W zakresie istotnego naruszenia trybu sporządzania planu miejscowego:
1. Uchwała narusza art. 17 pkt 9 i art. 20 ust. 1 u.p.z.p poprzez wyłożenie innego projektu planu do publicznego wglądu w porównaniu z uchwalonym planem miejscowym.
W świetle art. 17 pkt 9 u.p.z.p. wójt gminy wykłada projekt planu do publicznego wglądu. Zgodnie z art. 20 ust 1 u.p.z.p plan miejscowy uchwala rada gminy.
U. p.z.p. w art. 17 wymienia enumeratywnie szereg czynności jakie podejmuje organ gminy w celu doprowadzenia do uchwalenia planu miejscowego, począwszy od uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu, a skończywszy na jego uchwaleniu. Jednym z końcowych etapów sporządzania projektu planu jest jego wyłożenie do publicznego wglądu, następnie wójt przedstawia projekt planu wraz z listą nieuwzględnionych uwag radzie gminy do uchwalenia (art. 17 pkt 14 u.p.z.p.) i ostatecznie rada gminy powinna taki projekt planu uchwalić (art. 20 ust. 1 u.p.z.p). Nie ulega wątpliwości, że projekt planu wyłożony do publicznego wglądu nie może się różnić od uchwalonego planu miejscowego. W przeciwnym przypadku zainteresowane podmioty nie miałyby możliwości zapoznania się ze zmienionym projektem planu i wniesienia ewentualnych uwag.
Tymczasem z analizy porównawczej projektu tekstu planu wyłożonego do publicznego wglądu a tekstem planu miejscowego przyjętym na sesji w dniu 31 maja 2022 r. (uchwałą Nr XLIV/434/2022 Rady Gminy Górno), wynika że dokonano szeregu bardzo istotnych zmian w stosunku do projektu tego planu podlegającego wyłożeniu, w zakresie:
a) ustaleń dotyczących terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczonych symbolami: MN1 – MN51. Różnica dotyczy:
- określenia nieprzekraczalnych linii zabudowy (§ 6 uchwały), tj.:
|
Projekt planu wyłożony do publicznego wglądu |
Uchwalony plan miejscowy |
|
§ 6. W zakresie zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, w tym linii zabudowy ustala się: 1)obowiązek lokalizowania zabudowy zgodnie z nieprzekraczalnymi liniami zabudowy od dróg, oznaczonymi na rysunku planu, w odległości: a)4 m od linii rozgraniczających tereny ciągów pieszo-jezdnych (KDX) oraz tereny dróg wewnętrznych (KDW), z wyłączeniem: -części drogi 8KDW, od której odległość linii zabudowy dla terenu 25MN, 27MN wynosi od 4 do 5 m, zgodnie z rysunkiem planu, -części drogi 10KDW, od której odległość linii zabudowy dla terenu 24MN wynosi od 3 do 4 m, zgodnie z rysunkiem planu, b)6 m od linii rozgraniczających tereny dróg publicznych klasy dojazdowej (KDD), z wyłączeniem: -części drogi 6KDD, od której odległość linii zabudowy dla terenów 26MN i 28MN wynosi 4 m, zgodnie z rysunkiem planu, -części drogi 7KDD, od której odległość linii zabudowy dla terenu 36MN wynosi od 5 do 6 m, zgodnie z rysunkiem planu, -części drogi 9KDD, od której odległość linii zabudowy dla terenu 14MN wynosi od 2 do 6 m, zgodnie z rysunkiem planu -części drogi 11KDD, od której odległość linii zabudowy dla terenów 1MN, 2MN, 3MN i 13MN wynosi 5 m, a dla terenu 4MN wynosi od 5 do 5,5 m, zgodnie z rysunkiem planu, d) 8 m od linii rozgraniczających tereny dróg publicznych klasy zbiorczej (KDZ), z wyłączeniem części drogi 2KDZ, od której odległość linii zabudowy dla terenów 39MN i 40MN wynosi 4 m, dla terenu 41MN wynosi od 7 do 8 m, zgodnie z rysunkiem planu, e) 10 m od linii rozgraniczających tereny dróg publicznych klasy głównej (1KDG), za wyjątkiem terenu 30MN dla którego nieprzekraczalna linia zabudowy obowiązuje w odległości 5 m od linii rozgraniczającej terenu drogi klasy głównej, |
§ 6. W zakresie zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, w tym linii zabudowy ustala się: 1)obowiązek lokalizowania zabudowy zgodnie z nieprzekraczalnymi liniami zabudowy od dróg, oznaczonymi na rysunku planu, w odległości: a)4 m od linii rozgraniczających tereny ciągów pieszo-jezdnych (KDX) oraz tereny dróg wewnętrznych (KDW), z wyłączeniem: -części drogi 8KDW, od której odległość linii zabudowy dla terenu 24MN, 26MN wynosi od 4 do 5 m, zgodnie z rysunkiem planu, -części drogi 10KDW, od której odległość linii zabudowy dla terenu 23MN wynosi od 3 do 4 m, zgodnie z rysunkiem planu, b)6 m od linii rozgraniczających tereny dróg publicznych klasy dojazdowej (KDD), z wyłączeniem; -części drogi 6KDD, od której odległość linii zabudowy dla terenów 25MN i 27MN wynosi 4 m, zgodnie z rysunkiem planu, -części drogi 7KDD, od której odległość linii zabudowy dla terenu 35MN wynosi od 5 do 6 m, zgodnie z rysunkiem planu, -części drogi 9KDD, od której odległość linii zabudowy dla terenu 13MN wynosi od 2 do 6 m, zgodnie z rysunkiem planu, -części drogi 11KDD, od której odległość linii zabudowy dla terenów 1MN, 2MN, 3MN i 14MN wynosi 5 m, a dla terenu 4MN wynosi od 5 do 5,5 m, zgodnie z rysunkiem planu, d) 8 m od linii rozgraniczających tereny dróg publicznych klasy zbiorczej (KDZ), z wyłączeniem części drogi 2KDZ, od której odległość linii zabudowy dla terenów 38MN i 39MN wynosi 4 m, dla terenu 40MN wynosi od 7 do 8 m, zgodnie z rysunkiem planu e) 10 m od linii rozgraniczających tereny dróg publicznych klasy głównej (1KDG), za wyjątkiem terenu 39MN dla którego nieprzekraczalna linia zabudowy obowiązuje w odległości 5 m od linii rozgraniczającej terenu drogi klasy głównej, |
- zasad kształtowania zabudowy oraz wskaźników zagospodarowania terenów (§ 16 ust. 2 uchwały), tj.:
|
Projekt planu wyłożony do publicznego wglądu |
Uchwalony plan miejscowy |
|
2. Dla terenów, o których mowa w ust. 1, w zakresie zasad kształtowania zabudowy oraz wskaźników zagospodarowania terenu ustala się: 1)maksymalny wskaźnik powierzchni zabudowy: a)dla terenu 40MN: 30%, b)dla pozostałych terenów: 35%; 2)minimalny wskaźnik intensywności zabudowy: 0,01; 3)maksymalny wskaźnik intensywności zabudowy: a)dla terenu 40MN: 0,6, b)dla pozostałych terenów: 0,7; 4)minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej: a)dla terenów 11MN, 12MN, 31MN i 32MN: 60%, b)dla pozostałych terenów: 50%; |
2. Dla terenów, o których mowa w ust. 1, w zakresie zasad kształtowania zabudowy oraz wskaźników zagospodarowania terenu ustala się: 1)maksymalny wskaźnik powierzchni zabudowy: a)dla terenu 39MN: 30%, b)dla pozostałych terenów: 35%; 2)minimalny wskaźnik intensywności zabudowy: 0,01; 3)maksymalny wskaźnik intensywności zabudowy: a)dla terenu 39MN: 0,6,
b)dla pozostałych terenów: 0,7; 4)minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej: a)dla terenów 10MN, 11MN, 30MN i 31MN: 60%, b)dla pozostałych terenów: 50%; |
- szczególnych warunków zagospodarowania terenów oraz ograniczeń w ich użytkowaniu (§ 16 ust. 3 uchwały), tj.:
|
Projekt planu wyłożony do publicznego wglądu |
Uchwalony plan miejscowy |
|
3. Dla terenów, o których mowa w ust. 1, w zakresie szczególnych warunków zagospodarowania oraz ograniczeń w użytkowaniu ustala się: 1)możliwość remontu, przebudowy, rozbudowy i nadbudowy istniejących budynków inwentarskich i gospodarczych, przy zachowaniu parametrów i wskaźników określonych w ust. 2; 2)dla części terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami 19MN, 26MN położonych w 1 strefie ochronnej od cmentarza czynnego obowiązują ograniczenia w użytkowaniu, o których mowa w §13 pkt 1; 3)dla fragmentów terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami 16MN, 19MN, 26MN, 29MN, 30MN i 31MN położonych w 2. strefie ochronnej od cmentarza czynnego obowiązują ograniczenia w użytkowaniu, o których mowa w §13 pkt 2; 4)dla fragmentów terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami 11MN, 12MN, 31MN i 32MN znajdujących się w zasięgu strefy krajobrazowej A Podkieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz fragmentu terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 40MN—znajdującego się w zasięgu strefy krajobrazowej B Podkieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu ustala się zakaz likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, a lokalizacja zabudowy może mieć miejsce wyłącznie w przypadku wkomponowania budynków w istniejące zadrzewienia. |
3. Dla terenów, o których mowa w ust. 1, w zakresie szczególnych warunków zagospodarowania oraz ograniczeń w użytkowaniu ustala się: 1)możliwość remontu, przebudowy, rozbudowy i nadbudowy istniejących budynków inwentarskich i gospodarczych, przy zachowaniu parametrów i wskaźników określonych w ust. 2; 2)dla części terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami 18MN, 25MN położonych w 1 strefie ochronnej od cmentarza czynnego obowiązują ograniczenia w użytkowaniu, o których mowa w §13 pkt 1; 3)dla fragmentów terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami 15MN, 18MN, 25MN, 28MN, 29MN i 30MN położonych w 2. strefie ochronnej od cmentarza czynnego obowiązują ograniczenia w użytkowaniu, o których mowa w § 13 pkt 2; 4)dla fragmentów terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami 10MN, 11 MN, 30MN i 31 MN znajdujących się w zasięgu strefy krajobrazowej A Podkieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz fragmentu terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 39MN - znajdującego się w zasięgu strefy krajobrazowej B Podkieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu ustala się zakaz likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, a lokalizacja zabudowy może mieć miejsce wyłącznie w przypadku wkomponowania budynków w istniejące zadrzewienia. |
- w projekcie rysunku planu wyłożonym do publicznego wglądu brak jest wydzielenia liniami rozgraniczającymi terenu oznaczonego symbolem 51MN, teren o takim symbolu znajduje się na uchwalonym rysunku planu,
b) szerokości, w liniach rozgraniczających, terenu drogi publicznej klasy dojazdowej oznaczonej symbolem 14KDD:
- od 9,5 m do 19 m (§ 40 ust. 2 pkt 14 projektu uchwały),
- od 10 m do 11,5 m (§ 40 ust. 2 pkt 14 uchwalonej uchwały).
A zatem wprowadzenie tak szerokich i ważnych zmian w projekcie planu po jego wyłożeniu do publicznego wglądu i uchwalenie planu miejscowego w nowym kształcie, bez ponowienia etapów postępowania planistycznego, jest istotnym naruszeniem trybu sporządzania planu miejscowego.
Zmiany w tekście planu w zakresie zmiany intensywności zabudowy, minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej, czy nieprzekraczalnej linii zabudowy, są kwalifikowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jako zmiany istotne, których dokonanie wymaga powtórzenia, w odpowiednim zakresie, czynności planistycznych.
Wprowadzanie zmian, o których mowa wyżej, dla określonych terenów (lub ich części), może powodować konflikt interesów różnych grup właścicieli działek położonych na obszarze objętym zmianami. Zmiany leżące w interesie jednych, mogą naruszać interesy innych właścicieli, dlatego każda ze stron powinna mieć możliwość zgłoszenia w tym zakresie własnych uwag. Brak ponownego wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu, pozbawia ich takiej możliwości.
Tezę tę potwierdza szereg wyroków sądów administracyjnych, w tym wyrok NSA z dnia 18 marca 2021 r., sygn. akt II OSK 2150/20.
Fakt innego planu uchwalonego przez Radę Gminy Górno w porównaniu z projektem tego planu wyłożonym do publicznego wglądu również potwierdza odpowiedź na wszczęcie postępowania nadzorczego (pismo Wiceprzewodniczącej Rady Gminy Górno z dnia 28 czerwca 2022 r.), w której m.in. stwierdzono, że: „Do uchwalenia został skierowany inny projekt tekstu planu miejscowego niż był wcześniej wyłożony do publicznego wglądu”.
2. Uchwała narusza art. 17 pkt 6 lit. c u.p.z.p. w związku z art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i 5 Ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1326 ze zm.) poprzez brak uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne.
Zgodnie z art. 17 pkt 6 lit. c u.p.z.p. wójt uzyskuje zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
W świetle art. 7 ust. 2 pkt 2 i 5 ww. ustawy przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów leśnych wymaga uzyskania zgody właściwego organu.
Tryb i zasady udzielania tej zgody zostały określone w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Wykładnia przepisów tego aktu prawnego wymaga, aby zgoda na zmianę przeznaczenia została udzielona w formie decyzji administracyjnej. Należy podkreślić, że decyzja taka ma charakter uznaniowy, ale stanowi podstawę do dokonania zmiany przeznaczenia tych gruntów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych jedynie w art. 6 ust. 1 odnosi się do założeń, jakimi powinien kierować się organ przy kwalifikowaniu gruntu rolnego i leśnego do odmiennego przeznaczenia. Zgodnie z zapisem ww. artykułu, na cele nierolnicze i nieleśne, powinny być przeznaczane przede wszystkim grunty oznaczone w ewidencji gruntów, jako nieużytki, a w razie ich braku grunty o najniższej przydatności produkcyjnej. Co oznacza, że to właściwemu organowi pozostawiono ocenę każdej konkretnej sytuacji faktycznej przy zastosowaniu jego najlepszej merytorycznej wiedzy.
Z podkładu mapowego, na którym sporządzono rysunek planu miejscowego, wynika że na działkach (lub ich części) nr ewid.: 538/3, 539/1 i 563 położonych na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczonym symbolem 39MN, widnieje użytek leśny Ls.
W dokumentacji prac planistycznych brak jest decyzji administracyjnej potwierdzającej uzyskanie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów NSA z 29 listopada 2010 r., sygn. akt II OPS 1/10 orzekł, że „zgoda właściwego organu na przeznaczenie gruntu leśnego (rolnego) na cele nieleśne (nierolnicze), zgodnie z ustawą o ochronie gruntów rolnych i leśnych, jest aktem stanowiącym konieczną podstawę do zamieszczenia odpowiednich ustaleń w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Brak wymaganej zgody na przeznaczenie gruntów leśnych (rolnych) na cele inne niż leśne (rolnicze) skutkuje naruszeniem procedury uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego w tym zakresie co stanowi przesłankę uznania go za nieważny”.
Organ nadzoru wskazuje, że zgodnie z art. 4 pkt 6 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych przez „przeznaczenie gruntów na cele nierolnicze lub nieleśne - rozumie się przez to ustalenie innego niż rolniczy lub leśny sposobu użytkowania gruntów rolnych oraz innego niż leśny sposobu użytkowania gruntów leśnych”. Tak więc w przypadku gruntów leśnych zmianą przeznaczenia będzie określenie każdego innego niż leśne przeznaczenia gruntów leśnych. Natomiast w myśl art. 2 ust. 2 ww. ustawy gruntami leśnymi są grunty: określone jako lasy w przepisach o lasach; zrekultywowane dla potrzeb gospodarki leśnej oraz grunty pod drogami dojazdowymi do gruntów leśnych. Tym samym skoro grunty leśne przeznaczono na tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (oznaczone symbolem 39MN), to w świetle przepisu art. 4 pkt 6 w związku z art. 2 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych doszło do zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, co wymaga uzyskania stosownej zgody, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 i 5 ww. ustawy.
Wobec powyższego przeznaczenie w planie miejscowym gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne bez wymaganej zgody uprawnionego organu stanowi istotne naruszenie trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Taką tezę potwierdzają liczne wyroki sądów administracyjnych, w tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 283/21.
II. W zakresie nieistotnego naruszenia prawa:
Numeracja punktów w § 4 uchwały jest zdublowana – podwójnie występują punkty: 2 i 3.
Zgodnie z wyjaśnieniami Wiceprzewodniczącej Rady Gminy Górno ostatnie dwa punkty § 4 powinny mieć numery 4 i 5, zamiast 2 i 3.
Organ nadzoru wskazuje, że naruszenia nieistotne to naruszenia drobne, mało znaczące, niedotyczące istoty zagadnienia. Za nieistotne naruszenie należy uznać takie, które jest mniej doniosłe w porównaniu z innymi przypadkami wadliwości, jak nieścisłość prawna czy też błąd, który nie ma wpływu na istotną treść aktu (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Sz 1174/05). Dlatego błąd w pkt II niniejszego rozstrzygnięcia nadzorczego został zakwalifikowany przez organ nadzoru do kategorii nieistotnego naruszenia prawa.
Jednocześnie tut. organ przyjmuje wyjaśnienia zawarte w odpowiedzi z dnia 28 czerwca 2022 r., bez znaku, na pozostałe zarzuty stwierdzone w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania nadzorczego, i w tym zakresie odstępuje od wydania rozstrzygnięcia nadzorczego.
Z uwagi na powyższe, organ nadzorczy stwierdza, iż w jego ocenie kwestionowana część uchwały w sposób istotny narusza obowiązujący porządek prawny, a powyżej podniesione argumenty czynią zasadnym niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze, stwierdzające nieważność powołanej na wstępie uchwały w zakresie określonym sentencją rozstrzygnięcia nadzorczego.
Organ nadzoru zdecydował zatem o stwierdzeniu nieważności przedmiotowej uchwały w takiej części, która pozwala na zafunkcjonowanie uchwały w obrocie prawnym w pozostałym zakresie.
W świetle art. 92 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały organu gminy wstrzymuje jej wykonanie z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego.
Na niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, za pośrednictwem Wojewody Świętokrzyskiego, w terminie 30 dni od daty jego doręczenia.
|
Wojewoda Świętokrzyski Zbigniew Koniusz |